klingeln: to ring
klingeln – klingelt – klingelte – hat geklingelt
Das Telefon klingelt. (The phone is ringing.)
Präsens
| ich | klingle |
|---|
| du | klingelst |
|---|
| er/sie/es | klingelt |
|---|
| wir | klingeln |
|---|
| ihr | klingelt |
|---|
| sie/Sie | klingeln |
|---|
Präteritum
| ich | klingelte |
|---|
| du | klingeltest |
|---|
| er/sie/es | klingelte |
|---|
| wir | klingelten |
|---|
| ihr | klingeltet |
|---|
| sie/Sie | klingelten |
|---|
Perfekt
| ich | habe geklingelt |
|---|
| du | hast geklingelt |
|---|
| er/sie/es | hat geklingelt |
|---|
| wir | haben geklingelt |
|---|
| ihr | habt geklingelt |
|---|
| sie/Sie | haben geklingelt |
|---|
Plusquamperfekt
| ich | hatte geklingelt |
|---|
| du | hattest geklingelt |
|---|
| er/sie/es | hatte geklingelt |
|---|
| wir | hatten geklingelt |
|---|
| ihr | hattet geklingelt |
|---|
| sie/Sie | hatten geklingelt |
|---|
Futur I
| ich | werde klingeln |
|---|
| du | wirst klingeln |
|---|
| er/sie/es | wird klingeln |
|---|
| wir | werden klingeln |
|---|
| ihr | werdet klingeln |
|---|
| sie/Sie | werden klingeln |
|---|
Konjunktiv II
| ich | würde klingeln |
|---|
| du | würdest klingeln |
|---|
| er/sie/es | würde klingeln |
|---|
| wir | würden klingeln |
|---|
| ihr | würdet klingeln |
|---|
| sie/Sie | würden klingeln |
|---|
Imperativ
klingle! · klingelt! · klingeln Sie!
German grammar lessons and all verbs